Werken met ‘lastige’ ouders

lastige oudersJaarlijks wordt er een symposium gewijd aan de omgang met ‘lastige ouders’.  Toen ik het las, stonden de haren in mijn nek recht overeind.  Hoezo ‘lastige ouders’? Houden ouders in feite geen spiegel voor in het eigen functioneren?

Wanneer ik de tekst rustig doorlees zie ik dat de diverse knelpunten waardoor ouders ‘lastig’ zijn wel gezien worden. Zoals ouders die ruzie maken met hulpverleners, klagen, controleren, eisen en zelfs dreigen. En gelukkig wordt ook de vraag gesteld: waar zou dat gedrag nu vandaan komen? En hoe kunnen we dat gaan veranderen zodat we een positief contact kunnen krijgen?
Allemaal heel mooi, maar wanneer ik verder lees en zie voor wie dit symposium bedoeld is, zijn dat de beroepshoek en de studenten. Wat wil zeggen dat er ook op deze dag niet met ouders en familieleden wordt gediscussieerd, maar weer over hen.
Ik heb overwogen mij aan te melden om eens te horen hoe er over ‘ons soort ouders’ gesproken wordt en wat de richtlijnen zijn die gegeven worden. Maar de kosten zijn van dien aard, dat dit een te grote impact op mijn beurs is. Kortom: niet toegankelijk. Lees meer..

Mamma?

Huilen
zonder tranen
Verdrietig zijn
leunend tegen een muur
Boos op alles
vooral tegen mij.
Ik houd van jou
zoals jij bent.
En vind dat jij er mag zijn. Lees meer..

Wij gaan op reis en nemen mee.

wielVanaf het moment dat duidelijk werd dat onze zoon Ferrie verstandelijk gehandicapt is en de zorg voor hem eeuwigdurend zal zijn, besloten wij ook snel om voldoende tijd voor ons zelf te nemen. We gaan dus regelmatig op weekend of op reis. Dit draagt ertoe bij dat er weer veel nieuwe energie wordt opgedaan zodat we weer samen verder kunnen om er voor Ferrie te zijn. Dit ging niet zondermeer. Vele zeilen moesten worden bijgezet en met name hoe realiseer je goede oppas in de tijd dat hij nog bij ons woonde. Op het moment dat hij naar een zorginstelling ging, meenden we dat we deze zorg van ons overgenomen zou worden.

Sinds Ferrie in de instelling verblijft, is de zorg voor hem meer en meer toegenomen. De deskundigheid rond zijn problematiek ontbrak en de kennis die we al vergaard hadden, wilde men niet horen. Het werd snel duidelijk dat hij niet in de juiste woonvorm geplaatst was. Het betrof een SGLVG groep. Onze zoon is een zgn. LVGer. Hij vraagt slechts om veel duidelijkheid en stabiliteit. Lees meer..

Postzegel

14.10.12 (8)Wanneer wij op vakantie gaan, nemen we vaak een aardigheidje mee voor onze kinderen en de huisoppas en sturen aan iedereen een leuk kaartje. Een klein gebaar dat ook door onze kinderen op prijs wordt gesteld en bevestigd wordt in hun vraag: ‘we kijken weer uit naar jullie kaartje of sms-je, of misschien wel alle twee!’. Als onze kinderen op vakantie gaan nemen ze ook vaak wat mee en sturen een kaartje. Behalve één. En dit tot grote ergernis van haar broer.

 

Met de feestdagen wilden Jos en Eva samen op vakantie. De keuze ging naar Limburg, want daar was een leuke kerstmarkt en kon je leuke dingetjes kopen. Ik had mijn bestelling al snel geplaatst en vroeg uit te kijken naar leuke kerstengeltjes. Jos reageerde meteen enthousiast en vroeg verder door wat ik bedoelde. Eva bleef angstvallig stil. Wat de achterliggende reden is, is mij niet bekend, maar ze is zo verschrikkelijk krenterig. Althans wanneer het een presentje voor de ander betreft.  Voor haar zelf koopt ze zich suf en vaak betreft het impulsieve aankopen, die ze soms al binnen een dag weer van de hand doet of aan haar broer geeft. Lees meer..