Het huis van mijn jeugd.

lupineGisteren liepen mijn broer en ik op de hei. En omdat we de hei al zo goed kennen en de schaapjes al vaak geteld hadden, kregen we voldoende de tijd om weer eens over vroeger te praten.

‘Weet jij nog hoe het de straat eruit zag waar we woonden?’ Ik kom er regelmatig langs en probeer mij de situatie van toen te herinneren. Mijn herinnering is dat de stoep en de straat een geheel waren en alleen maar uit zand bestonden. En dat er pas veel later in de straat klinkers zijn gelegd met een voetpad waar een soort grint op lag.
Mijn broer weet het niet zo goed meer. Wel herinnert hij zich dat we vaak op straat speelden met de buurkinderen. Spelletjes zoals ‘schipper mag ik overvaren’ en ‘hinkelen’. Bij het hinkelen tekenden we met een stok in het zand een groot raamwerk met cijfers erin. Lees meer..

Ik mis je zo

Ik mis ..
Je vrolijkheid
Je schittering in je ogen
Je humor
Je gezelligheid
Je koppigheid
Je soms moeilijke gedrag
Jouw genieten Lees meer..

De gevallen ster

appelHeeft u wel eens een depressief mandarijntje gezien?  Of een aardbeitje, of misschien wel een bosbesje?
Wel rotte, maar depressief? Ik heb het ze nooit gevraagd en als ik dat wel zou doen, verwacht ik niet direct een antwoord. Wat ik wel doe is dat  ik ze uit de fruitschaal haal voordat ze de anderen besmetten en ik voer ze aan de kippen. Die eten toch alles.

Ik kan mij wel voorstellen hoe het kan zijn dat je, wanneer je bijvoorbeeld uitgroeit tot een appeltje, eerst in volle bloei staat, een nachtvorst overleeft en vervolgens door de honingbijtjes wordt bestoven. Heerlijk dat gezoem om je heen, zo relaxt. En tegelijk stilletjes hopen  dat er niet teveel regen valt of dat het weer ineens te koud wordt, want dan komt aan al dat gezoem snel een einde.En wanneer ik uit een appelsoort zou moeten kiezen, zou ik wel een sterappel willen zijn. Lees meer..