Mamma?

Huilen
zonder tranen
Verdrietig zijn
leunend tegen een muur
Boos op alles
vooral tegen mij.
Ik houd van jou
zoals jij bent.
En vind dat jij er mag zijn.

Nog niet in staat
om toe te staan.
De liefde die
wij je geven
als vanzelfsprekend
te ontvangen

En toch zien wij
dat hele diepe
nog onbewuste
verlangen.
We horen jouw vraag:
‘Wil jij mijn mamma zijn…?’
Het zegt zoveel meer
voor wie het wil begrijpen.

Wij begrijpen je.

Geef een reactie