Het mooiste geschenk

LieveheersbeestjeWanneer we op reis gaan is het altijd even goed nadenken wat kan er mee en wat moet mee.Wanneer het doel van onze reis een bezoek aan ons nichtje Floor is, dan raakt de koffer al heel snel vol.

Mijn zus woont met haar man en Floor in Noord Amerika. Ze verhuizen nog wel eens naar andere staten, wat er dus toe bijdraagt dat we inmiddels al veel van Amerika hebben gezien zoals Arizona, Minnesota, Washington, Mississippi, New Hampshire, Massachusetts en Hawaii. Deze keer gaat de reis naar Californië.De temperaturen zijn overdag  het hele jaar door bijzonder aangenaam. Wij besloten dus in november te gaan om zo onze zomer nog een beetje te verlengen.
Sinds april had het daar niet meer geregend, maar op de dag dat we landden was er een buitje gevallen. Iedereen blij, behalve wij. Maar na deze natte landing, hebben we geen regen meer gezien.
De periode van diverse festiviteiten zoals Thanksgiving, de Kerst en de verjaardag van Floor lagen in het verschiet en dat betekent veel familiebijeenkomsten, kalkoen eten en nog wat extra cadeautjes meenemen.

Het hele jaar hadden we al het een en ander verzameld. Ook wat aardigheidjes van onze tripjes door Nederland en daarbuiten.  Een week voor ons vertrek deden we een  kleine inventarisatie en maakten stapeltjes wie wat zou krijgen. Al snel bleek dat het stapeltje voor Floor toch wel erg hoog werd. Dat zal wel weer een discussie met haar moeder gaan opleveren.
En inderdaad: ’ We verwennen haar teveel’.  We zegden wel toe dat enkele cadeautjes bewaard konden worden voor onder de kerstboom. Een belofte die niet zo moeilijk is, daar de kerstboom direct na Thanksgiving  al in de kamer staat.
Ook mochten we niet iedere dag een cadeautje geven zoals we dat meestal deden. Dit leidde er toe dat ik kleine verbondjes sloot met Floor, zodat ze zo nu en dan tussendoor wat kreeg, terwijl ze tegelijkertijd haar ouders ook wat liet uitpakken.  Je bent tenslotte tante, die mogen de regels overtreden.

Mijn zus plaatste ook nog een bestelling:  kaas, en dan het liefst met vreemde smaakjes en drop, heel veel drop.
Toen we onze koffer wilden inpakken, bleken we aan één exemplaar ruim voldoende te hebben, echter de hoeveelheid presentjes lagen er nog naast. Gelukkig mogen we ieder 23 kg meenemen, dus met twee koffers gingen wij op reis.

We werden als vanouds weer warm onthaald. Floor had weer een prachtige tekening gemaakt en nam een enorme spurt om ons vervolgens in de armen te springen. Gelukkig deed mijn zus dit niet. Wel had ze het bekende welkomstdrankje bij zich en brachten we een gezamenlijke toast uit en daarbij de wens uitsprekend, dat we met elkaar weer een mooie tijd mogen hebben. En dat is weer gelukt.

Met enige weemoed namen we na drie weken afscheid van elkaar. Maar wel met de wetenschap dat we elkaar weer snel zouden zien. Floor vond het maar niets en ze vroeg al of we niet bij hen wilden komen wonen. ‘ Er is plaats genoeg in hun huis’. Prachtig nietwaar. En met dit mooie cadeau gingen we weer naar huis.

We gaan op reis en namen mee, wij gaan weer terug, en krijgen zomaar het mooiste geschenk dat er is.
Veel liefde en nog meer knuffels. Wat wil een mens nog meer.

 

Geef een reactie