Goed geslapen?

24.2.14.buurlo (33)Het is al licht wanneer ik wakker wordt. De vogels zingen hun hoogste lied alsof het nooit donker is geweest. Gelukkig hebben we geen haan meer, die heeft de buurman vorig jaar opgehaald. De haan was naar zijn zeggen: ‘Bijzonder smaakvol en had een heel goed leven gehad’, terwijl hij lachend over zijn buik wreef.
De slaap kan ik niet meer goed vatten. Er spookte teveel door mijn hoofd en daarbij kwam ook nog dat vanavond alweer schrijftraining is en mijn huiswerk nog gedaan moet worden. De onrust slaat enigszins toe, omdat ik nog niet weet wat ik zal gaan schrijven. ‘Waarom wacht ik altijd tot het laatste moment?’ verwijt ik mezelf.

Het is nog stil in huis.
Eva, onze hond ligt nog op de overloop. Eigenlijk mag zij daar niet zijn en dat weet ze. Zodra ze de deur hoort, negeert ze mijn blik, kijkt de andere kant uit of sluipt vervolgens naar de trap en tracht onhoorbaar naar beneden te gaan. Niet eenvoudig voor een grote hond.
Beneden zet ik ons spel voort en doe alsof ik haar voor het eerst zie, geef haar de ochtendknuffel en laat haar naar buiten.  Zie dat de paardjes  ook al in de wei staan en extra aandacht krijgen van hun baasje, voordat ze naar haar werk gaat.

Het klinkt allemaal als een vredig ritueel ware het niet dat ook de werklui weer aan het werk zijn aan de overkant van de straat en met veel kabaal een parkeerplaats trachten vrij te maken van stenen.
Dit vond een aantal jaren geleden ook al plaats, maar wanneer een gebouw in gebruik wordt genomen door bestuurders en managers moet alles vernieuwd worden. Blijkbaar is er dan wel voldoende geld in de zorg beschikbaar. Want niet alleen de parkeerplaats, maar ook het gebouw is volledig onderworpen aan een renovatie en niet te vergeten de gracht die er om heen ligt. Dat moet veel  gekost hebben,  gelden die beter aan de zorg zelf besteed hadden kunnen worden. Een aardige irritatie maakt zich van mij meester.
Het geluid van machines duurt de hele dag en waarschijnlijk ook nog morgen en de rest van de week. Niet dat de parkeerplaats zo groot is, maar zo gaat dat nu eenmaal.

Ik ga koffie zetten en schenk het eerste kopje in. Dat doet het mensje goed.
Na het ontbijt moet ik eerst nog iemand bellen voordat ik aan de opdracht van deze avond kan beginnen. Zoek het nummer op maar kan het niet direct vinden. Dus laat maar. Ook moet ik nog een nieuwe oppas vinden voor ons huis wanneer we straks  weg zijn en plaats een advertentie op een site. Hopelijk wordt er niet meteen gereageerd, want dat geeft weer een onderbreking in mijn concentratie.  Het duizelt in mijn hoofd,  zoveel dat er nog moet gebeuren vandaag. ‘Schenk mezelf nog maar een kop koffie in, misschien helpt dat’, zeg ik half luid en vooral tegen mezelf, want er is niemand in de beurt die mijn gemopper kan horen.
Ineens staat er een vrolijk gezicht voor mijn raam en er wordt geklopt aan de deur. Een enigszins overbodige handeling, het gezicht sprak voor zich. Het is de buurman die Jan zoekt.
Ik neem weer achter mijn pc en staar wat doelloos naar de letters. Deze keer dansen ze niet, maar vervagen ze ook. ‘Typ ik dan zoveel, of is het een kwalitatief minder toetsenbordje?’. Om mij heen gebeurt wel van alles, behalve in mijn hoofd, die blijft leeg.

De vogels zijn druk bezig met nestelen; de werklui aan de overkant hebben regelmatig koffiepauze: wat een weldaad die stilte. De buurman sleept het pad voor het huis met zijn tractor en Jan  doet van alles. Het is alsof ik de enige ben die niet goed op gang kan komen vandaag. Echt een maandag.
Ben ook veel bezig met een goede kennis uit mijn netwerk, die net overleden is. Ik weet het al twee dagen, maar het dringt nu pas echt tot mij door. Haar gezicht komt keer op keer terug op mijn netvlies. ‘Waarom overlijden mensen zo jong ?’. ‘ Zal ik vanavond maar afbellen. Nee, dat kan ik niet maken, want ik merk wel wanneer we  samen met de andere cursisten zo’n avond hebben gehad er weer veel energie los brandt en mijn hoofd vol raakt met nieuwe ideeën’. Ik besluit om toch te gaan. ‘Dan maar met een wat minder goed ingevulde huiswerk opdracht’.

Afgelopen nacht was een slechte nacht, maar die van straks zal beter zijn.

Margriet

Geef een reactie