Eenzaam

 

 

 

 

 

Eenzaam
Een toenemend gevoel
Van eenzaamheid
Daar hadden wij niet op gerekend.

Eenzaam
Ik meen te kunnen vertrouwen
Mensen ons leken te begrijpen
En dat toch niet doen

Eenzaam
Ik wilde alles uitleggen
Wat zinloos bleek
Naderhand

Eenzaam
Omdat ieder zijn eigen mening heeft
En deze moet uiten
De eenzaamheid groeit

Eenzaam
Die zoveel pijn geeft
Die maakt dat ik zwijg
Meer en meer.

Eenzaam
Wie wil nog naar ons luisteren?
Jij?
U?

Eenzaam
Zeker dat overkomt ons
Maar ongelukkig.
Neen.

Eenzaam
Samen met onze kinderen.
Zij zeggen ons zoveel.
Omdat ze er zijn
Wij van elkaar houden
‘Mam, jij weet wat goed voor ons is.
Jij kent ons.
Jij weet wat wij voelen en willen.
Lieve mam, jij mag niet dood gaan.
Al die anderen, snappen er  niets van’.

Eenzaam zijn,
Maar beslist niet alleen
We houden zo veel van hen allen
En dat van die eenzaamheid
Dat hoort er gewoon bij.

Marit

Geef een reactie