Heel Assen wordt misbruikt?

AssenNaar schatting zijn er 150.000 mensen met een verstandelijke beperking die gebruik maken van de gehandicaptenzorg. 61 % van de vrouwen en 23 % van de mannen hebben te maken gehad (of hebben nog te maken)  met vormen van seksueel misbruik.  Een rekensommetje leert dat het dan om heel veel mensen gaat, ongeveer 65.000. Het inwoneraantal van een plaats ter grootte van Assen.  Stel je dan eens voor dat je al roerend in je kopje koffie,  op het 8 uur journaal het bericht hoort: alle bewoners van een grote plaats in Nederland worden misbruikt of zijn misbruikt geweest. Blijft u dan nog rustig zitten genieten  met uw kop koffie?

Inmiddels zijn er sinds Willy van Berlo onderzoek deed in 1999, in de afgelopen jaren nieuwe onderzoeken gedaan.  Tussendoor worden handreikingen geschreven voor instellingen.  Allemaal prachtig, maar dan?
Wat hebben onze kinderen aan al deze onderzoeken en handreikingen, wanneer misbruik en ander grensoverschrijdend gedrag gewoon door kan blijven gaan?
Wat wordt er werkelijk gedaan om mensen met een verstandelijke beperking  op deskundige wijze te begeleiden in een omgeving waar ze zich veilig mogen voelen?

En dit is waar ik u in uit wil dagen. Door met elkaar , en dat betekent dus  alle betrokkenen, gewoon aan de slag te gaan,  zodat er eindelijk een einde komt aan een situatie waarin grensoverschrijdend gedrag bijna getolereerd lijkt.
Zodat er een einde komt dat je als ouder/ vertegenwoordiger in een spagaat moet leven wanneer je zoon een keer verliefd wordt en zomaar beschuldigd kan worden; je dochter aangerand of verkracht kan worden.
En dat er eens een  einde komt aan de taboes over het onderwerp relaties en seksualiteit.
Hoe vaak hebben wij als vertegenwoordigers niet met professionals om de tafel gezeten en het onderwerp relaties aan de orde gesteld, gewoon omdat het erbij hoort?  En dan de rode hoofden die opgloeiden; het gehakkel en vooral de handelingsverlegenheid waarmee we keer op keer  geconfronteerd werden.   De ogen sluiten, beheersen, en dwangmaatregelen zijn immers niet de weg om grensoverschrijdend gedrag te lijf te gaan?  Dat gebeurt ook niet in de gewone mensenwereld.

Ik ben ouder van een kind met een verstandelijke beperking en daarmee ook ervaringsdeskundige: ik daag u uit om samen die stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat aan deze grote schaal van grensoverschrijdend gedrag zo snel mogelijk een einde komt. We kunnen heel veel  samen doen en van elkaar leren.

 

Geef een reactie