De marathon

marathonPaul, Paul, Pauuuuul waar ben je. Oh daar ben je’ een zucht van verlichting klinkt, direct gevolgd door ‘nee Paul, niet doen, dat mag niet. Paul kom hier!’. De stem klinkt paniekerig. Nieuwsgierig geworden kijken wij waar het geroep vandaan komt.

We zien een grote man met een rode jas en een mobiel in zijn hand bij een brandtrap staan van een oud gebouw bij een zorginstelling voor mensen met een verstandelijke beperking.  Wisselend kijkt hij van zijn mobiel naar boven.  We volgen zijn blik en zien daar een jongen van naar schatting een jaar of 8 of 9 jaar in de dakgoot staan. ‘Dat moet Paul zijn’  schiet het door ons heen. ‘Denk je dat we moeten helpen?’ vraag ik mijn vriend,  en tegelijkertijd stel ik mezelf de vraag: ‘Maar hoe dan?’
Paul vindt zijn nieuw verworven plek wel mooi en rent vanaf de ene hoek naar de andere hoek van het gebouw. Het tempo  zit er goed in. Tussendoor uit hij kreten van enthousiasme en bekrachtigt  dit door  hard met zijn vuisten op de ramen van de ramen te slaan.  Dit geluid hoorden we al vaker en naderhand horen we dat Paul een fascinatie heeft  voor ramen. Hij kent zijn eigen kracht niet en daardoor sneuvelt er wel eens een raampje. Ondertussen zien we hem van de ene hoek naar de andere hoek in de dakgoot rennen en lijkt steeds enthousiaster te worden. Het is net of hij publiek zoekt voor zijn hardloopwedstrijd zonder tegenstanders. De man in de rode jas blijft onderaan de trap staan en belt nog steeds. Paul realiseert zich niet op welke hoogte hij  zich bevindt. Een misstap en hij valt een meter of drie naar beneden op de struiken en het daarnaast gelegen verharde pad.

Die middag zouden wij onze zoon aanmoedigen, die mee doet aan een marathon.  Daar hij een lange  periode gehinderd werd door blessures, heeft hij diverse marathons moeten overslaan. Deze keer waagt hij het erop en met succes.
Onwillekeurig gaan onze gedachten weer even terug naar Paul. Wie weet heeft Paul ook wel gehoord dat er een marathon in de buurt is en wil hij gewoon meedoen. Gelukkig is alles goed gegaan.

En onze zoon?  Hij is tweede geworden.

Maria

Geef een reactie