Mijn wortels

De dekenkist van mijn moeder, van zwart ebbenhout met prachtige afbeeldingen er in gesneden, heeft altijd tot mijn verbeelding gesproken. Het is de vraag of het ebbenhout is, hadden ze dat in Indonesië wel?

In onze familie leven allerlei verhalen over onze afkomst. Mijn oma van moeders kant zei altijd dat ze van Franse origine was; haar ouders zouden naar Suriname gevluchte Hugenoten zijn. Dat zou kunnen, het betekende in elk geval dat mijn broer en ik ’s avonds voor het slapen gaan altijd zeiden: “Wel te rusten, bonne nuit”. Lees meer..

Een echte schrijfster

img_2536Wie wil er nou niet een keer een vraag stellen aan de schrijfster van een boek dat je met je klas aan het lezen bent?

De leerkracht van een school op Curaçao heeft in het kader van de Kinderboekenweek gevraagd of ik via skype met de kinderen wilde praten over mijn boek “De Verschrikkelijke Sneeuwman”. Het is geschreven voor kinderen op de ABC-eilanden, die zowel Nederlands als Papiamento leren lezen. Het concept is eenvoudig, er staat een stukje tekst in het Nederlands en de vertaling staat er op dezelfde bladzijde onder in een andere kleur. Zo kunnen de kinderen de teksten vergelijken. Lees meer..

De Schuilkelder

oorsprong (83)kelder.Met een klap slaat de deur achter ons dicht. Ik schrik enorm van dit onverwachte geluid en beef over heel mijn lichaam. Ik kan niet tegen afgesloten, donkere ruimtes.

Het is een prachtige herfstdag, de zon schijnt weer volop. Voordat we naar de schuilkelder gaan waar we een afspraak hebben met de boswachter, maak ik samen met Geert nog een wandeling door het bos rondom landgoed De Oorsprong. Het is heerlijk stil, alleen het ruisen van de beek horen we en in de verte een langskomende auto. De zon en de kleuren van de bladeren dragen ertoe bij dat we mooie foto’s kunnen maken. Aan het grothuisje hangt een blauw gestreept verschoten kinderjas. ‘Die is vast vergeten door een spelend kind. Of misschien gewoon van de fiets gevallen? Wel gek dat je zomaar een jas kan verliezen, die moet je toch een keer missen?’ Geert kijkt mij lachend aan: ‘Ben jij onlangs ook niet een jas kwijt geraakt!’ Lees meer..

Een stoel gemaakt door meubelfabriek L.O.V.

IMG_0003Sinds enige tijd zijn wij eigenaar van een prachtige stoel. Wij noemen hem onze Sinterklaasstoel. Het is zo’n stoel waar je met opgetrokken knieën diep in weg kruipt. Bij voorkeur met een mooi boek in je handen en een knorrende  kater opgekruld op je schoot en een glaasje wijn binnen hand bereik.

De stoel komt uit een boedel die, samen met andere meubelen,  ruim 24 jaar opgeslagen heeft gestaan op een zolder. De voormalige eigenaren vermoeden dat de stoel gemaakt is door de meubelfabriek L.O.V.  te Oosterbeek. Het bekende L.O.V.-plaatje ontbreekt, maar omdat de andere meubelen wel gemerkt zijn, wordt dit vermoeden versterkt.

Lees meer..

Idealistische meubelfabriek L.O.V. te Oosterbeek

advertentie-graafschapbode-19300228-O-MeubelenDe meeste gesprekken ontstaan zittend aan een ruime tafel onder het genot van een kopje thee met een koekje of een ander drankje. Hoe vaak komt het niet voor dat er iemand binnenloopt en zegt dat hij met 10 minuten weer weg is en dan vervolgens aan de praat raakt. Zo wordt het bekende ‘even binnen lopen’ een lang bezoek van een paar uur en waar de meest mooie gesprekken uit kunnen voort komen. Zo is de gedachte ontstaan: voor mijn werkruimte wil ik ook een ruime tafel. Dus geen gebabbel meer aan een bureau waar een beeldscherm een storende factor kan zijn.   Lees meer..

Plof-Kip

Je zal maar een plof-kip in Nederland zijn en te horen krijgen dat plofvarkens zomaar meer ruimte krijgen om te scharrelen. En dat terwijl jij ook graag een graantje meepikt zonder dat je belaagd wordt door soortgenoten die zo vol stress zitten dat ze pikken naar alles wat beweegt.

Je zou ook zo graag willen rondscharrelen zonder dat je tot je nek toe volgepropt wordt met ziektebestrijdingsmiddelen. Met dank aan de farmaceutische industrie. We hebben gelukkig wel een Dierenpartij in de Tweede Kamer die flink haar best doet voor dieren die zoals bekend niet voor zichzelf kunnen praten en wie weet gaat de plof-kip daar ook een keer van profiteren. Om zoveel mogelijk dierenleed te voorkomen zou het de moeite waard kunnen zijn om vegetarisch te gaan eten. Lees meer..

Je bent ook wat je niet bent en misschien ben je dat juist wel

je bentIs dit wel een opdracht voor een column? ’vraag ik mij meteen af, toen ik deze titel hoorde. ‘Volgens mij is het meer een filosofische vraag, meer een kijk naar jezelf. Wie je bent, wat je doet of wat je vooral niet doet om juist te proberen degene te zijn die je niet wilt zijn. Ben ik dan wie ik ben of ben ik dan juist wat ik niet ben?’

‘Maar waarom dan deze titel in een opdracht voor het schrijven van een verhaal?’ Ik peins mij een slag in de rondte, althans bijna, want ineens snap ik het. ‘Want hoe kan je een verhaal schrijven dat over iets en vooral iemand gaat, zonder je in de ander te verplaatsen? Dan heb je al een antwoord: ‘Ik ben even de ander, maar blijf wel dezelfde’. Een moment kijk ik naar buiten en zie dat de zon schijnt en er een einde gekomen is aan de nattigheid van deze dag. De behoefte om naar buiten te gaan, onderdruk ik. Weer zo’n moment dat ik even niet ben wat ik wil zijn. Gewoon mezelf. ‘Ik moet verder met dit verhaal, want morgen staat er weer een afspraak, dan komt het er niet van. Discipline Ingrid, discipline en even het verhaal vasthouden. Buiten wacht wel’, spreek ik mij zelf even fors toe. Ik lees een stukje terug en kom tot de conclusie dat in feite de opdracht hiermee al vervuld is. ‘Toch dan maar naar buiten? Verhaaltje opslaan en pc afsluiten?’ Ik zet de bril al af, schuif mijn stoel naar achteren en: ‘Ja hoor, prompt gaat het weer regenen’. Ik neem mijn uitgangspositie maar weer in en zie dat 278 woorden wel een heel erg kort verhaaltje is. Lees meer..

Goed geslapen?

24.2.14.buurlo (33)Het is al licht wanneer ik wakker wordt. De vogels zingen hun hoogste lied alsof het nooit donker is geweest. Gelukkig hebben we geen haan meer, die heeft de buurman vorig jaar opgehaald. De haan was naar zijn zeggen: ‘Bijzonder smaakvol en had een heel goed leven gehad’, terwijl hij lachend over zijn buik wreef.
De slaap kan ik niet meer goed vatten. Er spookte teveel door mijn hoofd en daarbij kwam ook nog dat vanavond alweer schrijftraining is en mijn huiswerk nog gedaan moet worden. De onrust slaat enigszins toe, omdat ik nog niet weet wat ik zal gaan schrijven. ‘Waarom wacht ik altijd tot het laatste moment?’ verwijt ik mezelf. Lees meer..

Geef mij mijn jas even aan

DSC_2545‘Nu je toch de gang op gaat, wil je mijn jas dan meenemen?’
‘Ja die lange zwarte’.
‘Nee, die niet, die is veel te klein, dat kan je toch wel zien. Ik heb geen maatje 36 meer’.
‘Ik loop wel even met je mee’.
‘Daar hangt hij, die lange daar in de hoek. Nee, die onder die bruine korte. Voorzichtig! Pas op anders valt alles…!’
Te laat. Lees meer..

Het huis van mijn jeugd.

lupineGisteren liepen mijn broer en ik op de hei. En omdat we de hei al zo goed kennen en de schaapjes al vaak geteld hadden, kregen we voldoende de tijd om weer eens over vroeger te praten.

‘Weet jij nog hoe het de straat eruit zag waar we woonden?’ Ik kom er regelmatig langs en probeer mij de situatie van toen te herinneren. Mijn herinnering is dat de stoep en de straat een geheel waren en alleen maar uit zand bestonden. En dat er pas veel later in de straat klinkers zijn gelegd met een voetpad waar een soort grint op lag.
Mijn broer weet het niet zo goed meer. Wel herinnert hij zich dat we vaak op straat speelden met de buurkinderen. Spelletjes zoals ‘schipper mag ik overvaren’ en ‘hinkelen’. Bij het hinkelen tekenden we met een stok in het zand een groot raamwerk met cijfers erin. Lees meer..